EL ZIU AMBROEUS E ZIA CURINA 
            

Apèna sveli a la matina el saludava la zia Curina,
famm un piesè prepara el lard cun el salamin
cumpagnà da un bicer de vin
gou una prèsa de la malura e gou de andà in stala de bonura,
me spèta i vacc cun el buscin
la manzèta el cavalin,
ai sesur pasa el late e gou de daga a dre,
poeu gou i bèsti de regula e la stala de spasà,
apèna poeudi turni indre, ricordes l'acqua cun l'ase.
Gou de andà foeura a taià el pra,
e gou la lama de mulà.
Vedèl pasà cun el cavalin in la piasèta,
me se derviva el coeur l'era una belèsa,
vedèl in pe sul tumarèl, e slungà el brasc cun el so capèl,
el ga el stradun de traversà, lè tutt ciapà el ga de guardà,
e apèna el rivava in sul sente, el se fermava a guardà indre.
El ga el balun de tirà su, el ghe fa mal ghe la fa pu.
El taiava i pra cume un barbe, el faseva i andan e la capelina,
l'era un artista cun la restelina.
El ciapava i ran in del fusèt, e ia meteva in del sachèt.
Che bèi temp ma in andà, 
e pensà adess a tutt quèl che te fa,
te se un esempi pèr Baransa.